Het favoriete ambacht van Wim

Ik ben Wim Hagebeuk, 71 jaar en gepensioneerd. Ooit kwam ik hier als gewone bezoeker het museum binnenlopen, en ik vond het zó leuk dat ik dacht: ik wil hier wel vrijwilliger worden. Ik hou ervan om met mensen te praten en om kapotte voorwerpen uit de collectie te repareren. Dat is ook wat ik hier doe: ik ben wat ze noemen een “loper”.

Van elk ambacht in het museum weet ik wel een leuk weetje of verhaal. Ik kan dus van alles vertellen, en dat doe ik met plezier. Een van mijn favoriete plekjes hier is het oude sigarettenwinkeltje. Daar kwam ik vroeger vaak, haha. Zulke winkeltjes bestaan nu niet meer, dat mag niet meer van de overheid, maar ik heb er nog veel herinneringen aan. Alleen al de geur die er hing! Er brandde altijd wel iets, dus de rooklucht hoorde er gewoon bij.

Wat ik ook leuk vind, zijn de oude sigarettenverpakkingen. Tegenwoordig staan er enge plaatjes op, maar toen zagen de pakjes er juist mooi en gezellig uit. Je koos soms gewoon op het uiterlijk. Kijk bijvoorbeeld naar die oude Camel-pakjes: daar zat Manneke Pis in verwerkt, dat zie je nu niet meer.

Zelf heb ik ongeveer 35 jaar gerookt, tot mijn vijftigste. Ik werkte in een drukkerij, en op een gegeven moment moesten we in een aparte rookruimte met een ventilator. Ik voelde me zo treurig toen ik daar stond, dat ik dacht: nu is het klaar. Sindsdien ben ik gestopt, en ik mis het helemaal niet.

Breng je een bezoek aan het museum? Ga dan zeker op zoek naar het Camel-pakje en kijk of je Manneke Pis erin kunt ontdekken!